Bu Çatlaktan Demokrasi Çıkar mı?
N. ZAFER
15 Şubat 2012
Bir devlet krizi yaşanıyor.
Görünen o ki ne bürokrasi içi, ne de AKP içi bir kriz bu.
Bunlar belki bu krizin yansımaları olabilir ama asla kendisi değildir.
Meselenin bunlardan çok daha boyutlu olduğu, cemaat ve Erdoğan arası bir çatışmanın yaşandığı belli oluyor.
Peki böyle bir krizin bürokrasi içi ya da AKP içi bir krizden daha ciddi olduğu söylenebilir mi?
Bence evet. AKP içi bir kriz de, bürokrasi içi bir kriz de, işinin başında bir iktidar tarafından çözülebilir.
Ancak kriz bizatihi o iktidarın temellerinde ise durum vahimdir.
İktidarın temelleri, Fethullah Gülen cemaati ve başta Erdoğan olmak üzere AKP kadroları (yer yer bu iki kesim iç içe geçse de) tarafından oluşturulmuştur.
Kriz tam da burada, iktidarın temellerindedir.
Sorun o sebeple basit tedbirlerle geçiştirilebilecek, araya giren akil kişilerin “durun susun” demeleriyle durdurulabilecek gibi değildir.
Zaten durmadığı da görülüyor, hamleler birbiri ardına devam ediyor. En son savcı Sarıkaya görevden alındı.
Muhafazakar yazarlar arasında da tarafgir bir söylem giderek kendini daha net hissettiriyor. Kimisi, polisin ve savcıların görev tanımlarının dışına çıkarak adeta bir polis ve yargı devleti ortamı hazırladıklarından şikayet ederken, kimisi de MİT görevlilerinin görev tanımlarının dışına çıktıklarını vurguluyor ve “MİT görevlileri suç işlediklerinde yargılanmazlar mı?” diye soruyor. Üstelik her iki taraf da bol bol demokrasi lafları ediyor.
Aslında iki taraf da şaşkınlık ve hayal kırıklığı içinde.
İki taraf da durumun farkında, her şeyi biliyor ve fakat bilmezlikten geliyor.
İki taraf da ilerde neler olabileceğini gayet iyi biliyor.
İki taraf da durumun kendilerinde yarattığı rahatsızlığı, safları sıklaştırma mesajı vererek ve “birileri kriz tellallığı yapıyor” diyerek hafifletmeye çalışıyor.
Hadi onların tutumu biraz daha anlaşılır. Onlar, bir paylaşım savaşının fikri gücü olarak görev yapıyorlar. Dün de öyleydi, bugün de öyle. O anlamda değişen pek bir şey yok.
Peki bir kısım eski solcu köşe yazarına ne demeli?
Bir kısım eski solcu yazar, polise ve yargıya karşı başbakanın tutumunun desteklenmesini salık veriyor.
Polis ve yargının etkisizleştirilmesinin demokrasi adına bir kazanım olduğuna vurgu yapıyorlar.
Başbakanı açıkça destekliyor ve buradan demokratik bir sonuç çıkacağını savunuyorlar.
Bu arkadaşlar eğer gerçekten böyle düşünüyor iseler, şiddetle yanılıyorlar. Yok bunu bir taktik gereği öneriyorlarsa yine yanılıyorlar.
Önce cevaplanmalı, polis ve yargı nasıl bu hale geldi?
AKP bu kesimleri nasıl büyütüp geliştirerek bir Frankeştayn haline dönüştürdü
Bu süreci özel yetkili ağır ceza mahkemeleri ile, TMK ile nasıl tahkim etti?
Şimdi AKP kendi amelinin sonucuyla uğraşıyor. Yarattığı Frankeştayn ile mücadele ediyor.
Bu mücadeleden demokrasi adına ne çıkabilir? Frankeştayn’ın yanında olmak mı iyidir, yoksa onu yaratanın yanında olmak mı?
Yani kırk katır mı kırk satır mı tercih edilmeli?
Yok eğer bu aklı veren arkadaşlar bu durumu egemenler arası bir kavga olarak tanımlıyor ve bu çatlağa oynayarak bir sonuca ulaşacaklarını sanıyorlarsa yine şiddetle yanılıyorlar.
Zira bu çatışmanın kendiliğinden demokratik kazanımlar yaratacağı düşünülüyor ve bu sebeple çatlak üzerinde siyaset yapılıyorsa, çatlakta kaybolmak mukadderdir.
Kendi gücüne güvenmeyen, demokrasinin alt sınıfların mücadelesi ile kazanılabilinecek bir şey olduğunu unutan ve başkalarının güçlerini yöneterek sonuçlar elde edebileceğine inananların hali genellikle bu güçlerce harcanmak olur. Kısaca bu çatlaktan her şey çıkabilir ama demokrasi çıkmaz!
Ez cümle mesele şudur:
Doğru olan ne Frankeştayn’dan ne de onun yaratıcısından yana olmaktır.
Doğru olan reel politik tuzaklara düşmeden, her ikisinin de karşısında olarak demokrasinin ezilenlerin mücadelesinin ürünü olduğunu unutmamak ve o mücadeleyi büyütmek için çalışmaktır.
>>Din Sorununa Sosyalizmin Gözlüğünden Bakmak
>>Elimin Üstünde Kimin Eli Var?